Spowiedź — jeden z najbardziej osobistych i zarazem najbardziej misyjnych sakramentów Kościoła. Czym jest w istocie?
Spotkanie z miłosiernym Bogiem
Spowiedź nie jest sądem, na którym kapłan wydaje wyrok. To spotkanie z miłosiernym Ojcem, który wychodzi naprzeciw marnotrawnemu synowi. Kapłan jest tylko narzędziem — to Bóg przebacza.
Pięć warunków dobrej spowiedzi
- Rachunek sumienia — szczere spojrzenie na swoje życie w świetle Bożej woli
- Żal za grzechy — KKK rozróżnia dwa rodzaje żalu (KKK 1452-1453):
- Żal doskonały (contritio) — z miłości do Boga; sam w sobie, z postanowieniem spowiedzi, odpuszcza nawet grzechy ciężkie
- Żal niedoskonały (attritio) — z lęku przed potępieniem lub z poczucia brzydoty grzechu; jest darem Bożym i wystarczy do ważności sakramentu
- Mocne postanowienie poprawy — wola zmiany życia i unikania okazji do grzechu
- Szczera spowiedź — wyznanie grzechów kapłanowi co do liczby i rodzaju (grzechów ciężkich)
- Pokuta i zadośćuczynienie — wypełnienie pokuty nałożonej przez spowiednika; osobno: naprawienie szkód wyrządzonych bliźnim, co jest wymogiem sprawiedliwości niezależnym od sakramentu (KKK 1459)
Jak często się spowiadać?
Kościół nakazuje co najmniej raz w roku (przed Wielkanocą). Zaleca się częstą spowiedź — co miesiąc lub częściej — dla podtrzymania wrażliwości sumienia.
Tajemnica spowiedzi
Kapłan jest bezwzględnie związany tajemnicą spowiedzi. Nie może jej naruszyć pod żadnym pozorem.